บทที่ 44 ปม

รณภพที่ฉุนกับคำพูดของคนขี้วีนที่เขาอุตส่าห์ช่วยแต่กลับกลายเป็นวุ่นวายสำหรับเธอ ถึงจะรู้ไม่ได้ตั้งใจก็เถอะนะ เขาขับรถคู่ใจวนไปจอดมุมตึกที่ฝั่งตรงข้ามสามารถมองเห็นจุดที่เขาเพิ่งโดนไล่มา ถึงจะไล่เขาแต่เขาคงไปยังไม่ได้หรอก

ความรู้สึกถึงการมีปมด้อยเขาเข้าใจมันดีเพราะเขาเองก็มีมันเหมือนกันอย่างน้อย ๆ ได้...